Δευτέρα, 28 Δεκεμβρίου 2009

Περισσότερα ψηφιακά βιβλία πούλησε η Amazon παρά χάρτινα


Φέτος τα Χριστούγεννα τα βιβλία σε ψηφιακή μορφή ξεπέρασαν για πρώτη φορά σε πωλήσεις τα χάρτινα, ανακοίνωσε η Amazon.com. Μάλιστα η συσκευή ανάγνωσης Kindle της εταιρείας αναδείχθηκε το δημοφιλέστερο δώρο όλων των εποχών.

Αν και η Amazon δεν ανακοινώνει τα ακριβή στοιχεία πωλήσεων για το Kindle και τα βιβλία της, η συσκευή της πιστεύεται ότι παραμένει δημοφιλέστερη από τα ανταγωνιστικά μοντέλα της Sony και της αλυσίδας βιβλιοπωλείων Barnes & Noble.

Τα ψηφιακά βιβλία ξεπέρασαν σε πωλήσεις τα χάρτινα την ημέρα των Χριστουγέννων, ωστόσο η Amazon διευκρίνισε ότι η μέρα με τη μεγαλύτερη αγοραστική κίνηση ήταν η 14η Δεκεμβρίου, οπότε οι παραγγελίες έφτασαν τις 9,5 εκατομμύρια μονάδες.

"Εφυγε" η Γαλάτεια Σαράντη




Απεβίωσε σήμερα, σε ηλικία 89 ετών, η λογοτέχνης και ακαδημαϊκός Γαλάτεια Σαράντη.

Η Γαλάτεια Σαράντη γεννήθηκε τον Νοέμβριο του 1920 στην Πάτρα και σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, από την οποία δεν αποφοίτησε, καθώς από νωρίς την κέρδισε η συγγραφή. Αξίζει να σημειωθεί ότι ήταν η πρώτη γυναίκα που εξελέγη τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, το 1997, στην έδρα της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας.

Η Σαράντη διέπρεψε στην πεζογραφία, όμως ασχολήθηκε και με τη λογοτεχνική μετάφραση. Στα Ελληνικά Γράμματα εμφανίστηκε το 1945 από το περιοδικό «Νέα Εστία» με το διήγημα «Το Κάστρο», ενώ το μυθιστόρημά της «Επιστροφή» τιμήθηκε το 1953 με το «Βραβείο των Δώδεκα».

Επιπλέον, με το βιβλίο της «Το παλιό μας σπίτι», το 1969, απέσπασε το β' Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος, ενώ με το «Να θυμάσαι τη Βίλνα», το 1979, το α' Κρατικό Βραβείο Διηγήματος.
Το 1979, με το μυθιστόρημά της «Ρωγμές», η Ακαδημία Αθηνών τής είχε απονείμει το Βραβείο Ουράνη.

Κατά καιρούς, η Γαλάτεια Σαράντη συνεργάστηκε με την κρατική ραδιοφωνία σε λογοτεχνικές εκπομπές, καθώς και με αρκετά λογοτεχνικά περιοδικά.

Ήταν παντρεμένη με τον δικηγόρο Σταύρο Πατσούρη, με τον οποίο είχε αποκτήσει δύο παιδιά.
Η κηδεία της θα γίνει την Τετάρτη, στις 12 το μεσημέρι, στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών.
ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗ ΓΑΛΑΤΕΙΑ ΣΑΡΑΝΤΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΠΟΜΠΗ "ΜΟΝΟΓΡΑΜΜΑ" ΤΗΣ ΕΡΤ

Παρασκευή, 25 Δεκεμβρίου 2009

ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΗΚΑΝ ΤΑ ΚΡΑΤΙΚΑ ΒΡΑΒΕΙΑ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ 2009

«Σπάω την πένα μου πάνω στα βράχια του νησιού / Απέσβετο λάλον ύδωρ - ο βράχος θρυμματίζεται / Η αθάνατη πένα ανέπαφη - με άφησε η γυναίκα μου / Είνε πιο δύσκολο να καταστρέψεις μια πένα από μια πέτρα...».



Ο δισέγγονος του Αριστοτέλη Βαλαωρίτη είναι μια πολύπλευρη και πολυσχιδής προσωπικότητα. Η ποίηση, ο κριτικός στοχασμός, η αφηγηματική πεζογραφία και θεατρική γραφή, στα ελληνικά, στα αγγλικά και στα γαλλικά, αποτελούν τις βασικές κατευθύνσεις στις οποίες εκτυλίσσεται η πνευματική του δραστηριότητα. Μέσα σ' αυτήν και η ζωγραφική.

Γεννημένος στη Λοζάνη της Ελβετίας, από το 1939, οπότε εμφανίζεται στον χώρο της ποίησης, μέχρι σήμερα βρίσκεται σε πνευματική εγρήγορση, με ένα πλούσιο ποιητικό, πεζογραφικό, δοκιμιακό και μεταφραστικό έργο. Γράφει ασταμάτητα και ενδιαφέρεται για τα κοινά - τα τελευταία χρόνια εντάχθηκε στους Οικολόγους Πράσινους. Η γνωριμία του στο Παρίσι με τον Αντρέ Μπρετόν και τους υπερρεαλιστές, αλλά και με τον Ανδρέα Εμπειρίκο, υπήρξε καθοριστική. Στην περίοδο της Χούντας αυτοεξορίστηκε στην Αμερική, όπου δίδαξε συγκριτική λογοτεχνία και γραφή στο Πανεπιστήμιο του Σαν Φρανσίσκο (1968-1996).

Τιμήθηκε με πολλά βραβεία στο εξωτερικό και στην Ελλάδα - τρία Κρατικά Βραβεία (το πρώτο το αρνήθηκε). Το 1976 αρνήθηκε την πρόταση να γίνει αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Ποιοι είναι οι νικητές των υπόλοιπων Κρατικών Βραβείων Λογοτεχνίας, τα οποία αποφασίστηκαν από την αρμόδια κριτική επιτροπή, την Τρίτη το βράδυ, μαζί με την τελική σορτ λιστ: Το Βραβείο Μυθιστορήματος, ο Γιάννης Ατζακάς, για το εξαιρετικό αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα του «Θολός βυθός» (Αγρα), με το οποίο αναπλάθει και αναστοχάζεται τις εμπειρίες του ως παιδιού του εμφυλίου στις παιδουπόλεις της Φρειδερίκης.

Το Βραβείο Ποίησης, ο Λευτέρης Πούλιος, από την ποιητική γενιά του 70, για τη συλλογή του «Τελευταία πράξη» (Κέδρος). Το Βραβείο Διηγήματος, εξ ημισείας ο Αργύρης Χιόνης («Οριζόντιο ύψος», Κίχλη) και ο Τόλης Νικηφόρου («Ο δρόμος για την Ουρανούπολη», Νεφέλη).

Το Βραβείο Δοκιμίου, ο Χρήστος Ρουμελιωτάκης για τις «Ασκήσεις αυτογνωσίας» (Τυπωθήτω, Γκούντεμπεργκ). Το Βραβείο Μαρτυρίας-Χρονικού, η Αλεξάνδρα Ιωαννίδου για το «Υπόθεση Γκράνιν: η λογοτεχνική κριτική στο εδώλιο. Η δίκη της «Επιθεώρησης Τέχνης» το 1959 και η απολογία του Κώστα Κουλουφάκου» (Καστανιώτης).

Τέλος, το Βραβείο Λογοτεχνικού Περιοδικού απονέμεται σε δύο περιοδικά της επαρχίας, τον «Πόρφυρα» (Κέρκυρα) και το «Εντευκτήριο» (Θεσσαλονίκη) για την συμβολή τους στην προβολή και διάδοση της ελληνικής λογοτεχνίας.

Την Επιτροπή Κρατικών Βραβείων Λογοτεχνίας αποτελούσαν ο Μαστροδημήτρης Παναγιώτης, Πρόεδρος, ο Αθανασόπουλος Ευάγγελος, Αντιπρόεδρος, ο Ανδρειωμένος Γεώργιος, η Πάτσιου Βασιλική (Βίκυ), η Δημακοπούλου Χαρίκλεια, η Σχινά Αικατερίνη, ο Λεονάρδος Γεώργιος, ο Νιάρχος Αθανάσιος και ο Χατζηαντωνίου Κωνσταντίνος.

Δευτέρα, 21 Δεκεμβρίου 2009

"ΕΦΥΓΕ" Ο ΖΩΓΡΑΦΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΟΡΑΛΗΣ




Σε ηλικία 93 ετών, έφυγε σήμερα από τη ζωή ο κορυφαίος ζωγράφος και δάσκαλος Γιάννης Μόραλης.
Ο Γιάννης Μόραλης γεννήθηκε στην Άρτα το 1916 και ήταν διακεκριμένος Έλληνας ζωγράφος της λεγόμενης «γενιάς του '30».
Το 1927 εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Αθήνα. Σε ηλικία 15 ετών έγινε δεκτός στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας, για να σπουδάσει κοντά στον Αργυρό, τον Γερανιώτη, τον Παρθένη και τον Κεφαλληνό ζωγραφική και χαρακτική. Το 1936 αποφοίτησε από τη Σχολή Καλών Τεχνών και τον επόμενο χρόνο, με υποτροφία της Ακαδημίας Αθηνών, έφυγε για τη Ρώμη.
Εγκαταστάθηκε στο Παρίσι, όπου φοίτησε, παρακολούθησε μαθήματα νωπογραφίας στην École Nationale des Beaux Arts, στα εργαστήρια ζωγραφικής και τοιχογραφίας. Παράλληλα εγγράφηκε στην École des Arts et Metiers, για τη σπουδή του ψηφιδωτού. Το 1947 εκλέχτηκε τακτικός καθηγητής της προπαρασκευαστικής τάξης στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών.
Το 1949 μαζί με αρκετούς ακόμα Έλληνες ζωγράφους, μεταξύ των οποίων ο Νίκος Χατζηκυριάκος-Γκίκας, ο Γιάννης Τσαρούχης, ο Νίκος Νικολάου και ο Νίκος Εγγονόπουλος, συμμετείχε στην ίδρυση της καλλιτεχνικής ομάδας «Αρμός», ενώ συμμετείχε στην πρώτη έκθεσή της στο Ζάππειο, το 1950. Από το 1954 ξεκίνησε η συνεργασία του με το Θέατρο Τέχνης του Καρόλου Κουν, ενώ αργότερα συνεργάστηκε και με το Εθνικό Θέατρο.
Το 1957 εκλέχτηκε τακτικός καθηγητής του Εργαστηρίου Ζωγραφικής στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών. Τον επόμενο χρόνο συμμετείχε μαζί με τον Γιάννη Τσαρούχη και τον γλύπτη Αντώνη Σώχο, στην Μπιενάλε της Βενετίας στα πλαίσια της οποίας προτάθηκε για ένα μικρό διεθνές βραβείο. Το 1959, πραγματοποιήθηκε η πρώτη του ατομική έκθεση στην Αθήνα, στην αίθουσα εκθέσεων «Αρμός».
Το έργο του Μόραλη περιλαμβάνει επιπλέον εικονογραφήσεις βιβλίων των ποιητών Ελύτη και Σεφέρη, εξώφυλλα δίσκων μουσικής, γλυπτά, τοιχογραφίες καθώς και σκηνικά και κουστούμια για το Εθνικό Θέατρο Ελλάδος και τα μπαλέτα του Ελληνικού Χοροδράματος. Στα πιο γνωστά του έργα συγκαταλέγονται οι διακοσμήσεις της ΒΔ και της ΝΑ πλευράς του Ξενοδοχείου Χίλτον της Αθήνας, και οι συνθέσεις του στον σταθμό Πανεπιστημίου του μητροπολιτικού σιδηροδρόμου της Αθήνας.
Ο Μόραλης τιμήθηκε πρώτη φορά με βραβείο ζωγραφικής το 1940. Το 1965, ο βασιλιάς Κωνσταντίνος τού απένειμε τον Ταξιάρχη του Φοίνικος. Το 1973 έλαβε Χρυσό Μετάλλιο στη Διεθνή Έκθεση του Μονάχου. Το 1979 του απονεμήθηκε το Αριστείο των Τεχνών από την Ακαδημία Αθηνών. Αποχώρησε από την Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών το 1983, και το 1988, η Εθνική Πινακοθήκη της Ελλάδας τον τίμησε με μεγάλη αναδρομική έκθεση. Το 1999 του απονεμήθηκε το μετάλλιο του Ταξιάρχη της Τιμής.

Πέμπτη, 10 Δεκεμβρίου 2009

Το «Ιμαρέτ» κέρδισε το Βραβείο Αναγνωστών 2009




Οι κάλπες έκλεισαν, το κοινό αποφάσισε! To μυθιστόρημα «Ιμαρέτ - Στη σκιά του ρολογιού» του Γιάννη Καλπούζου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο κέρδισε το Βραβείο Αναγνωστών 2009.Πρόκειται για ένα ιστορικό μυθιστόρημα· ένα μυθιστόρημα με φόντο την Ιστορία, που εκτυλίσσεται στην τουρκοκρατούμενη Άρτα του 1854 και επικεντρώνεται στην καθημερινή ζωή των ανθρώπων, στον απόηχο των όποιων πολεμικών γεγονότων, στους κώδικες συνύπαρξης των λαών, γιατί υπήρξε συνύπαρξη ανάμεσα στις φυλές που ζούσαν τότε στην Άρτα, Έλληνες, Τούρκοι κι Εβραίοι.
Η ψηφοφορία ανέδειξε το αγαπημένο ελληνικό μυθιστόρημα του αναγνωστικού κοινού, που επέλεξε με sms ένα από τα δεκαπέντε της «βραχείας λίστας» που κατήρτισαν με την ψήφο τους μέλη Λεσχών Ανάγνωσης από τις 230 που λειτουργούν σ’ όλη την Ελλάδα και την Κύπρο. Σημειώνουμε ότι με την ψήφο τους οι αναγνώστες συμμετείχαν κατά 50% στο τελικό αποτέλεσμα ενώ το υπόλοιπο 50% βγήκε από τις ψήφους που έχουν ήδη δώσει οι Λέσχες Ανάγνωσης.Το «Ιμαρέτ» του Γιάννη Καλπούζου είναι ο πέμπτος νικητής του Βραβείου Αναγνωστών που θέσπισε το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου (ΕΚΕΒΙ) το 2005. Τα αγαπημένα μυθιστορήματα των προηγούμενων ετών ήταν: το 2005 «Η μέθοδος της Ορλεάνης» της Ευγενίας Φακίνου, το 2006 «Αμίλητα βαθιά νερά», της Ρέας Γαλανάκη, το 2007 «Ο κύριος Επισκοπάκης» του Ανδρέα Μήτσου και το 2008 «Όλα σου τα ‘μαθα μα ξέχασα μια λέξη» του Δημήτρη Μπουραντά.Το ΕΚΕΒΙ θα βραβεύσει τον νικητή στο πάρτι που θα οργανώσουν οι εκδόσεις Μεταίχμιο την Τρίτη 15 Δεκεμβρίου, στις 20:00 (στον Πολυχώρο Μεταίχμιο, Ιπποκράτους 118, Αθήνα). Η επίσημη τελετή απονομής θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη 15 Δεκεμβρίου σε ειδική εκδήλωση. Το βραβείο που θα παραλάβει ο νικητής έχει φιλοτεχνηθεί από τον εικαστικό δημιουργό Διαμαντή Αϊδίνη.

Δευτέρα, 7 Δεκεμβρίου 2009

KΡΙΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΥ: "ΕΠΙ ΨΥΛΛΟΥ ΚΡΕΜΑΜΕΝΟΣ" ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΚΑΜΠΑΡΔΩΝΗΣ




Είκοσι πέντε διηγήματα - έμμονες ιδέες. Η περιγραφή στο οπισθόφυλλο, που αναφέρει τα διηγήματα ως έμμονες ιδέες, δε θα μπορούσε να είναι πιο ακριβής!
Γυναίκες που πάντα επιστρέφουν από αναπάντεχες διαδρομές. Η λάμψη που θρυμματίζει τους καθρέφτες με σφυρί. Ζώα, πολλά ζώα, που ζούνε στη ζωή ή στο μυαλό, σ' έναν αυθαίρετο, μυστικό Κήπο - Ενυδρείο.
Τα διηγήματα είναι πολύ διαφορετικά μεταξύ τους. Το καθένα απόλυτα μοναδικό και ξεχωριστό από τα υπόλοιπα, τόσο στο περιεχόμενο, όσο και στο μέγεθος, τη θεματολογία, τους πρωταγωνιστές... Σα νερό που κυλάει ανεμπόδιστα οι σκέψεις και οι εικόνες, διαδέχονται η μια την άλλη αστραπιαία και μερικές φορές, χωρίς ξεκάθαρο ειρμό.
Ο «Θεσσαλονικεύς νους» του Γ. Σκαμπαρδώνη ευθύς εξαρχής αποπειράται να πάει κόντρα στο ρεύμα, σαγηνευμένος από τους καθημερινούς παραλογισμούς που βλέπει γύρω του. Διηγήματα όπου καταστάσεις και στιχομυθίες παραπέμπουν στο θέατρο του παραλόγου.
Ενδεικτικά αυτής της διάθεσης κάποια σύντομα διηγήματα μισής ή και μιας σελίδας Στο βιβλίο αυτό, έξι σύντομα και παράξενα διηγήματα επί συνόλου 25 διαστίζουν τη συλλογή υποσκάπτοντας τη ρεαλιστική επίφαση και των εκτενέστερων. Στα παλαιότερα έργα του Σκαμπαρδώνη, η υποψία του παραλόγου απορρέει από απόκρυφες ιστορίες, σε αντίθεση με τα καινούργια, που δείχνουν να ξεκόβουν από παραδόσεις και θρύλους για πράγματα θαυμαστά και πράξεις ηρωικές. Το αλλόκοτο αυτών των διηγημάτων είναι αποκύημα της σύγχρονης, μεταλλαγμένης και ηλεκτρονικής πραγματικότητας ή ακόμη της ανθρώπινης φύσης που αλλοιώνεται πλέον παιδιόθεν.

Ο έρωτας, αυτό το τόσο προσφιλές θέμα των συγγραφέων, ουσιαστικά απουσιάζει. Αυτό δεν σημαίνει πως οι γυναίκες λείπουν από τα διηγήματα. Είναι χαρακτηριστική η γυναικεία παρουσία στα διηγήματά του Σκαμπαρδώνη. Μάλιστα το πρώτο από τα καινούργια διηγήματα αποθεώνει το γυναικείο σώμα εν κινήσει. Πρόκειται όμως για τη γυναίκα ως παραστατικό αντικείμενο, είτε είναι η Ουκρανή πρωταθλήτρια κολύμβησης του πρώτου διηγήματος είτε η γυναίκα χιονάνθρωπος του «Μοιάζεις κι εσύ σαν θάλασσα». Στην πρόσφατη συλλογή το διήγημα «Της αρκούδας τα υπόβαθρα», το μοναδικό που τουλάχιστον ξεκινά με ερωτοτροπίες ενός σαραντάρη για μια 22χρονη, διαπνέεται σαφώς από διάθεση διακωμώδησης.
Όσο για τον διαφυγόντα αισθησιασμό, αυτός διοχετεύεται ακέραιος στις περιγραφές της φύσης. Εξάλλου οι γυναίκες του Σκαμπαρδώνη υστερούν έναντι των λοιπών θηλυκών πλασμάτων του ζωικού βασιλείου που ζωντανεύουν τις ιστορίες. Πέραν των σκύλων, στους οποίους έχει εκπεφρασμένη αδυναμία ο συγγραφέας, εμπλέκονται πλείστα όσα ζώα, ως επί το πλείστον απειλητικά: οχιές, αρκούδες, αλεπούδες, ως και σμέρνες. Όμως χωρίς ίχνος φιλόζωης αντιμετώπισης. Τέλος, τα λιγοστά διηγήματα με κεντρικό ήρωα γυναίκα προτιμούν ηλικιωμένες, όπως η εκπληκτική κυρία Σωσώ, ετών 76, κατάκοιτη από οστεοπόρωση, που θα βγει ή μάλλον δεν θα βγει «την τελευταία βόλτα ως την Τσιμισκή», της προηγούμενης συλλογής.
Του έρωτα υπερισχύει ο θάνατος. Ωστόσο η αφήγηση διατηρεί έναν τόνο ανάλαφρα ειρωνικό, που δηλώνεται και με τους παιγνιώδεις τίτλους των διηγημάτων. Π.χ. με έναυσμα μια θυμόσοφη φράση ή και λαϊκή ρήση ο συγγραφέας απογειώνεται με συνειρμικά άλματα καταλύοντας τα στεγανά πραγματικότητας,
Όλα αυτά συμβαίνουν στα διηγήματα «Ο Νίκος Σκαλκώτας στην παραλιακή» και «Ιπτάμενος δίσκος» που εκτυλίσσονται στην πόλη του συγγραφέα, αφού ο βορειοελλαδικός χώρος με πόλο τον Αθω και ομφαλό τη Θεσσαλονίκη αποτελεί για τον Σκαμπαρδώνη τη μήτρα κάθε έμπνευσης. Το διήγημα «Με τη Rolls Roys του Βελλίδη», ιστορεί μια βόλτα με το συχωρεμένο εκδότη Γιάννη Βελλίδη και ένα γεύμα με μοσχαροκεφαλή, ερχόμενη έτοιμη, ψημένη σε λαδόκολλα, από τον Εβρο.

Τελικά εκείνο που εμείς απολαμβάνουμε στα διηγήματα του Σκαμπαρδώνη, όσο και αν ηχεί παρωχημένο σε εποχή παγκοσμιοποίησης, είναι αυτές οι γνήσια ελληνότροπες αφηγήσεις με τους ιδιόμορφους ήρωες. Από τον γέροντα Παΐσιο και τον Νικόλα Λικουμά τον μπουζουξή ως εκείνον τον θεότρελο ο οποίος με οκτώ μποφόρ φορτώνει το αυτοκίνητό του σε έναν «σκυλοπνίχτη» για να πάει από την Αμοργό στη Δονούσα πεσκέσι στον φίλο του μια σμέρνα, ζωντανή μέσα σε γκαζοτενεκέ με θαλασσόνερο. Τελικά ελευθερώνει τη σμέρνα ρίχνοντάς τη στη θάλασσα προς εξευμενισμό του Ποσειδώνα.
Πέραν της εντοπιότητας των διηγημάτων του Σκαμπαρδώνη, ένα άλλο χαρακτηριστικό τους, και αυτό κόντρα στο πνεύμα της εποχής, είναι οι πολιτικώς ανορθόδοξες απόψεις του αφηγητή. Π.χ., προτιμά τα σκυλιά από τα παιδιά που τσιρίζουν και δεν διστάζει να πλουτίσει το πάνθεον των καλών μεταναστών της ντόπιας πεζογραφίας με μια τερατώδη Βουλγάρα νοσοκόμα που βασανίζει τους ηλικιωμένους τροφίμους γηροκομείου ώσπου να τους βγει η ψυχή.

Ένας συγγραφέας πιστός στις εμμονές του και σταθερός στους αφηγηματικούς του τρόπους. Όπως και το μυθιστόρημά του «Ουζερί “Tσιτσάνης”» που είχα διαβάσει παλαιότερα, το «Επί ψύλλου κρεμάμενος» δεν είναι καθόλου δυσνόητο –αντίθετα γρηγοροδιάβαστο θα μπορούσες να το πεις. Aν θέλεις να το καταλάβεις -κι αυτό και το συγγραφέα- απαιτεί συγκέντρωση και προσοχή. Διήγηση πάντα σε πρώτο πρόσωπο, ανεξάρτητα αν ο αφηγητής καλύπτει ένα ευρύ φάσμα, από το συγγραφικό προσωπείο ως το μαθητή του δημοτικού. Και τέλος, το σημαντικότερο στοιχείο κάθε αφήγησης, η γλώσσα: ένα δυνατό βορειοελλαδικό χαρμάνι με καθαρευουσιάνικες, λαϊκές και ιδιόλεκτες εκφράσεις σε περιγραφές ρηματικής ευρωστίας. Πρόσφορα διηγήματα σε μια εποχή επί ξύλου κρεμάμενη...

librofan

Σάββατο, 5 Δεκεμβρίου 2009

"ΜΕΤΑΞΥ ΣΦΥΡΑΣ ΚΑΙ ΑΛΙΑΚΜΟΝΟΣ" ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΚΑΜΠΑΡΔΩΝΗΣ (ΕΚΔ. ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ)


Ένα χρόνο μετά το μυθιστόρημα «Όλα βαίνουν καλώς εναντίον μας» για το Μάρκο Βαμβακάρη, ο Γιώργος Σκαμπαρδώνης επανέρχεται με μια συλλογή διηγημάτων, γραμμένων από το 2004 έως τα μέσα του 2009.
Στα διηγήματα αυτά κυριαρχούν κι επανέρχονται θέματα από το οικείο σύμπαν του συγγραφέα: τα άφεγγα μέρη, οι αναδιπλώσεις της μνήμης, οι υπόγειες κρύπτες. Το ανεπαλήθευτο, το παίγνιο, οι εμμονές: το νερό, η θάλασσα, η υπέρβαση της αντοχής, η απώλεια. Οι δύσκολες σχέσεις, η φθορά, η κρίσιμη στιγμή που φέρνει την αλλοίωση και σε ορίζει. Η μοναχικότητα, τα ζώα, ο φόβος, η πνιγμονή, ο ακρωτηριασμός, η πτήση, το αναπάντεχο. Η μεγάλη αναμονή, η ματαιότητα, η Ιστορία που διαβρώνει το τώρα. Η ειρωνεία του τυχαίου που μεταβάλλει τα πάντα. Τα μεγάλα κατορθώματα που γλυκαίνουν παλιές μαχαιριές. Το κενό, ως μουσική που πυκνώνει και παρηγορεί.
Σταθερά θέματα που φεύγουν, επανέρχονται μεταμφιεσμένα κι αντανακλούν σε 27 διηγήματα υφασμένα πάνω σε σταθερές, αόρατες γραμμές και σε ρευστά σχέδια, μεταξύ μιας ύπερθεν μοίρας και του σουρεαλισμού της πραγματικότητας, μεταξύ σφύρας και Αλιάκμονος.

Έγραψαν για το βιβλίο:
Ένας από τους καλύτερους διηγηματογράφους των τελευταίων χρόνων επανέρχεται στις παλιές του αγάπες, στα διηγήματα. Όπως πάντα, τα θέματά του τα αντλεί από τα ασήμαντα, τα καθημερινά, τα ανθρώπινα αλλά με μια δόση σαρκασμού, μια πρέζα ειρωνείας, και πολύ μελαγχολία. Είκοσι εφτά διηγήματα, γραμμένα από το 2004 ως τα μέσα του 2009. Η μοναξιά, τα ζώα, ο φόβος, η ματαιότητα, η «πόρνη ιστορία», ο ακρωτηριασμός, η πτήση, το αναπάντεχο. Και ακόμα το κενό ως τα πάντα πληρόν, το τυχαίο, η «ζαριά της ζωής», οι παλιές αγάπες πάνε στον παράδεισο. Και πάντα αυτή η στακάτη αφήγηση του Σκαμπαρδώνη, η λοξή ματιά, το αναπάντεχο αποτέλεσμα. Κείμενα που αντλούν από τη διαχρονική θεματική του συγγραφέα και τη χαρακτηριστική αισθητική του.
Διαβάζω, τχ. 501, Νοέμβριος 2009

Ο Γιώργος Σκαμπαρδώνης έγραψε τα βιβλία: «Μάτι φώσφορο, κουμάντο γερό», «Η ψίχα της μεταλαβιάς», «Η Στενωπός των Υφασμάτων», «Πάλι κεντάει ο στρατηγός», «Σάββατο απόγευμα», «Γερνάω επιτυχώς», «Ουζερί Τσιτσάνης», «Επί ψύλλου κρεμάμενος» και το «Πολύ βούτυρο στο τομάρι του σκύλου».
Το βιβλίο του «Η Στενωπός των Υφασμάτων» τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Διηγήματος 1993 και το «Επί ψύλλου κρεμάμενος» με το βραβείο «Διαβάζω» 2004.
Τα μυθιστορήματά του «Γερνάω επιτυχώς» και «Ουζερί Τσιτσάνης» ανέβηκαν θεατροποιημένα στο Κρατικό Θέατρο Βόρειας Ελλάδας σε σκηνοθεσία Σωτήρη Χατζάκη.
Έγραψε το σενάριο της ταινίας του Παντελή Βούλγαρη «Όλα είναι δρόμος» σε συνεργασία με τον σκηνοθέτη, και τα σενάρια «Μάρκο παίξε» και «Ουζερί Τσιτσάνης», που θα γίνουν σύντομα ταινίες από την Odeon και την Max Productions.
Έγραψε ακόμα τα κείμενα της μουσικοθεατρικής παράστασης «Σαν τραγούδι μαγεμένο», που ανέβηκε, τον Φεβρουάριο του 2008, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.
Βιβλία του και διηγήματά του έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες.
Ο συγγραφέας ζει στη Θεσσαλονίκη και εργάζεται στην εφημερίδα «Μακεδονία». Εργάστηκε επίσης στο ραδιόφωνο και την τηλεόραση.
Διετέλεσε πρόεδρος του Δ.Σ. της ΕΡΤ-3, διήυθυνε την εφημερίδα «Θεσσαλονίκη» και τα περιοδικά «Θ-97» (τιμήθηκε με το βραβείο «Ιπεκτσί»), «Τάμαριξ», «Χίλια Δέντρα», «Πανσέληνος» (τιμήθηκε με το βραβείο «European Awords Newspapersdesign», 2000) και «Επιλογές» της Κυριακάτικης «Μακεδονίας».

Παρασκευή, 4 Δεκεμβρίου 2009

Θεοδόσης Πελεγρίνης: «Λεξικό της Φιλοσοφίας» EΚΔΟΣΕΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ


Εβδομήντα πέντε χρόνια από τότε που για πρώτη φορά εκδόθηκε στην Ελλάδα ένα φιλοσοφικό λεξικό: το «Λεξικόν της φιλοσοφίας» του Χρήστου Ανδρούτσου, ένα νέο «Λεξικό της Φιλοσοφίας» έρχεται να καλύψει το μεγάλο κενό της φιλοσοφικής γραμματείας στην Ελλάδα και, γενικότερα, να αντιμετωπίσει ένα σημαντικό έλλειμμα στο πνευματικό περιβάλλον της χώρας μας.
Ο Θεοδόσης Πελεγρίνης, καθηγητής της φιλοσοφίας και κοσμήτορας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, υπογράφει αυτό το επίπονο και ογκώδες έργο, αποτέλεσμα μακρόχρονης εργασίας του ιδίου και των συνεργατών του.
Το «Λεξικό της Φιλοσοφίας» του Θεοδόση Πελεγρίνη, το οποίο μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις «Ελληνικά Γράμματα» συμπληρώνει τα κενά που παρουσιάζει το «Λεξικόν της Φιλοσοφίας» του Χρ. Ανδρούτσου, καθώς, λόγω του χρόνου συγγραφής του, δεν συμπεριλάμβανε τα μεγάλα φιλοσοφικά ρεύματα και τους σημαντικούς φιλοσόφους του 20ου αιώνα.
Το «Λεξικό της Φιλοσοφίας» καλύπτει πάνω από εικοσιπέντε αιώνες φιλοσοφίας, έχει περίπου 15.000 λήμματα και αποτυπώνει, με εύληπτο και ελκυστικό τρόπο, το πλήθος των εννοιών, των θεωριών, των σχολών και των ρευμάτων.
Το περιεχόμενο χωρίζεται σε δύο ενότητες – στο Α΄ Μέρος, που αναφέρεται στις έννοιες, τις θεωρίες, τις σχολές και τα ρεύματα της φιλοσοφίας, και στο Β΄ Μέρος, που αφορά τη ζωή και τη δράση των φιλοσόφων – και καλύπτει όλο το φάσμα της φιλοσοφικής παραγωγής: από την πρώιμη αρχαιότητα έως τη σημερινή εποχή και από τη Δύση έως την Ανατολή, καθώς παρατίθενται όροι και πρόσωπα όχι μόνο της αρχαίας και νέας ελληνικής, της βυζαντινής και μεσαιωνικής, της νεότερης και συγχρόνως ευρωπαϊκής φιλοσοφίας, αλλά και της κινεζικής και ιαπωνικής και της κορεάτικης και της ινδικής και της λατινοαμερικάνικης και της αραβικής φιλοσοφίας.
Στο «Λεξικό της Φιλοσοφίας» δόθηκε ιδιαίτερη μέριμνα ώστε να αποτυπωθεί, με όσο το δυνατόν πληρέστερο τρόπο, η αντιστοιχία ελληνικών και ξενόγλωσσων όρων. Συγκεκριμένα, οι ελληνικοί όροι αποδόθηκαν σε πέντε γλώσσες: τη λατινική, την αγγλική, τη γαλλική, τη γερμανική και την ιταλική.

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα

Ο Θεοδόσης Πελεγρίνης είναι καθηγητής της φιλοσοφίας και κοσμήτωρ της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Παράλληλα προς την ακαδημαϊκή και τη συγγραφική δραστηριότητά του έχει επιμεληθεί και παρουσιάσει στην Ελληνική Τηλεόραση 1 και στο Τρίτο Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας σειρές εκπομπών, οι οποίες αναφέρονται στη φιλοσοφία και, γενικότερα, στον πολιτισμό.
_______________________________________________
Θεοδόσης Πελεγρίνης: «Λεξικό της Φιλοσοφίας» EΚΔΟΣΕΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ
Σελίδες: 1.512 - Τιμή: 59.90 €